Grupetto: Wielerpoules voor en door wielerliefhebbers - van de Tour Down Under tot de Tour de Guangxi.
 
IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Volg ons op of voor nieuwe updates. Chatten met andere wielervolgers op Skype? Join de chat!
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Contact
Wie is er online?
Er zijn in totaal 4 gebruikers online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 4 gasten

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 44. Dit aantal is bereikt op di 06 feb 2018, 19:40.
Deadlines
April
8: Parijs-Roubaix
11: Brabantse Pijl
15: Tro-Bro Léon
15: Amstel Gold Race
16: Tour of the Alps
17: Tour of Croatia
18: Waalse Pijl
20: Vuelta a Castilla Y Leon
22: Giro dell'Appennino
22: Luik-Bastenaken-Luik
24: Tour de Romandie

Mei
1: Eschborn-Frankfurt
3: Tour de Yorkshire
5: Giro d'Italia
8: 4 Jours de Dunkerque
13: Tour of California
16: Tour of Norway
22: Tour des Fjords
23: Baloise Belgium Tour
30: Tour de Luxembourg


Deel | 
 

 Verhaal: Milaan-Sanremo met de Bahrein Merida ploeg

Ga naar beneden 
AuteurBericht
glenn485

avatar

Aantal berichten : 1111
Registratiedatum : 10-09-16
Leeftijd : 25

160317
BerichtVerhaal: Milaan-Sanremo met de Bahrein Merida ploeg

Zoals de titel al zegt, dit is een fictief Milaan-Sanremo verslag door de ogen van een Bahrein-Merida ploegleider. Het leek me interessanter en leuker om zo het parcours en de kanshebbers te overlopen dan een gewone voorbeschouwing. Veel leesplezier!

18 maart 10u10. Milaan-Sanremo wordt op gang gefloten. De langste klassieker van het jaar en misschien ook wel de saaiste voor de volgers. Maar wat zou iedere renner hem toch zo graag op het palmares hebben. Ook in ons team is dat zo. En we denken dat we daarvoor de geschikte namen op papier gekregen hebben. Kopman is Sonny Colbrelli, die Boaro, Bole, Bonifazio, Bozic, Gasparotto, Pelizotti en Visconti als helpers heeft meegekregen. We gaan voor winst, minder interesseert ons niet. Misschien een beetje een gewaagde doelstelling en wielervolgers zullen onze manier van rijden ongetwijfeld dom vinden maar ook dat interesseert ons weinig, we zullen het tenminste geprobeerd hebben. Met de vorm van onze kopman is alleszins niets mis, dat heeft hij de voorbije weken wel al getoond. Ik moet eerlijk zijn, toen hij tekende had ik dit soort sprints van hem ook niet verwacht. We wisten dat het een toprenner was die tot de top ging behoren in de sprints waar al wat heuveltjes aan vooraf zijn gegaan maar hoe hij in Parijs-Nice afstand nam van Demare, Degenkolb en Groenewegen na een vlakke rit. Straf! We hebben absoluut een goudklompje in handen. Aan zijn ploeggenoten zal het niet liggen denk ik. We omringen hem met genoeg renners die al eens de finale reden hier en ook iedereen heeft al minstens 2x Milaan-Sanremo uitgereden. Zou moeten goedkomen.

Een uurtje eerder hadden we de teammeeting in de ploegbus. Ons plan is ambitieus maar niet onmogelijk. In het ideale scenario hebben we minstens 4 renners mee over de Poggio in een groep van max 30 met daarin hopelijk enkel Sagan en Matthews. We moeten realistisch zijn, die 2 gaan we er niet af krijgen op de heuvels. Dat zijn de enige 2 die ik op dezelfde lijn zou leggen met Sonny als het om klimmen gaat. Dus is het aan ons om een tempo op te leggen dat Sonny nog net aan kan, wat zou willen impliceren dat alle andere sprinters er toch wel af moeten. We zullen zien! Als door de omstandigheden dit niet mocht lukken hebben we nog altijd Bonifazio. Niccolo is amper 23 jaar en heeft toch al 2x finale gereden in Milaan-Sanremo met een 5e en 17e plaats. Hem uitspelen zou dus zeker ook kunnen, al moeten we dan waarschijnlijk wel onze koerstactiek wat aanpassen. Maargoed, dat moet in elke koers sowieso 100x gebeuren, dus we kunnen wel veel plannetjes maken. Grote kans dat op het einde geen enkele van die plannen is uitgevoerd. Maar we zullen het toch proberen.

De eerste 135 km zijn in principe simpel. Vlakke wegen in een aangenaam zonnetje met een temperatuur van zo’n 16°. In principe zouden er voor onze plannen wat zwaardere weersomstandigheden mogen zijn maar we moeten het doen met wat we krijgen. We houden ons stil in deze eerste kilometers. Vroege vlucht van 7 man weg met ongevaarlijke mannen, Boaro en Bozic die om de beurt waterdrager spelen en geen valpartijen. Het loopt perfect. Na km 125 wordt het wat nerveuzer. De Turchino doemt in de verte op. Deze klim ligt veel te ver van de meet om beslissend te zijn maar toch, de eerste klim is altijd spannend. Ik neem de radio en stuur iedereen naar voor in team. Hier start deel 1 van ons plan en hier zal ook de eerste kritiek op komen als het plan mislukt. Ik zei daarnet dat wielervolgers onze manier dom zouden kunnen noemen, wel dit is het eerste deel van het waarom ze dat zouden doen. Kijk, natuurlijk gaan we niet al onze renners samen over de Poggio krijgen en zijn de meeste al een stuk daarvoor gelost dus waarom zouden we ze niet gebruiken?

Kilometer 139.2, de Turchino begint officieel. En hier begint de opdracht voor Boaro en Bozic. Ze trekken naar de kop van het peloton en beginnen een redelijk hoog tempo op te leggen. Waarom hoor ik je denken zo ver van de streep? Dit is al het eerste punt waar we onze tegenstanders kunnen pijn doen. We moeten natuurlijk realistisch zijn, hier gaan we er nog niemand afkrijgen. Maar het kan enkele van onze tegenstanders al pijn doen. Zeker omdat renners een zeker ego hebben. Waar het soms beter zou zijn om hier gewoon te laten lopen met nog zo ver te gaan blijven ze aanhaken om toch maar niet aan de tegenstand te tonen dat ze bergop niet zo sterk zijn. Dus verliezen ze krachten in het blijven aanhaken. En dan kijk ik hier vooral naar renners als Cavendish, Ewan en VIviani. 3 renners die qua pure snelheid misschien wel bij de snelste van het peloton horen. 3 renners die in een kalme editie wel eens alle 3 heel hoog zouden kunnen eindigen. Maar dat zijn we natuurlijk niet van plan. Vandaar beginnen we er nu al aan, met Boaro en Bozic. Elke knecht van een andere ploeg die we kwijt zijn is natuurlijk ook al een pluspunt.

We hebben Boaro en Bozic laten doortrekken tot iets na de afdaling. Ze hebben fantastisch werk gelevered en we konden er niet meer van vragen. Een 40 tal renners hadden last en moesten er even af. Daarbij de helft van team Bora-Hansgrohe, zoals verwacht is het team niet op het niveau van de leider. Niet dat hij het nodig heeft, Sagan zit nog altijd freewheelend in het peloton. Uiteindelijk komt iedereen gewoon terug, maar toch, het heeft krachten gekost. Krachten die ze niet meer terug krijgen vandaag. Missie volbracht zou ik zeggen, deel 1 van het plan was een succes. Nu hopelijk een 80 kilometer rustig naar de Capo’s trekken startende met de Capo Mele. Helaas was het ijdele hoop. Wanneer we aan km 200 komen zien we een grote val. Paniek, zeker 50 renners liggen erbij. Maar wie? We hopen natuurlijk dat er geen renners van ons tussenzitten, maar bij zo’n massale val is dat vaak gewoon toch zo. En ja, daar ligt hij. Franco Pellizotti. Verdorie toch, hopelijk niets ergs. Al snel blijkt dat hij niet verder kan, sleutelbeenbreuk. Onze eerste renner en onze renner voor de Cipressa zijn we kwijt. Herbronnen dus.

We roepen Gaspa en Gio op. Hoe voelen ze zich nog? Visconti voelt zich gewoon goed maar Gasparotto voelt zich nog geweldig. We hebben beide nog nodig na de Poggio, dus nieuw plan. Tot de Cipressa gaan we niets doen en gaat Boaro zich moeten kalm houden. Iets langer dan we normaal van plan waren, hopen dat het genoeg is. Ik denk dat we er nu op zich wel redelijk mee moeten houden dat renners als Demare en Degenkolb er nog gewoon zullen bijzitten na de Poggio. Vooral met Demare moet rekening gehouden worden, wat hij daar in rit 1 van Parijs-Nice deed heeft me toch wel een beetje schrik doen hebben. Hopen op een goede Colbrelli dus om dit soort renners dan ook achter zich te houden in de sprint. Nog 5 kilometer tot de eerste Capo ondertussen. Het wordt steeds spannender, de koplopers worden ook al ingerekend. Best vroeg, maar dat wil wel zeggen dat er kan gekoerst worden. Alleen maar beter voor ons!

Aanval. Op de flanken van de Capo Mele gaat Cattaneo. Lutsenko, Gougeard en Wellens volgen. Eventjes paniek. Wellens, nu al. Gelukkig is het droog. Toch blijft het een renner die je geen 2 minuten meer mag geven in deze fase. En dat beseffen wel meer ploegen. Hollenstein en Bauer gaan direct naar de kop. Kristoff en Gaviria voelen zich duidelijk in orde. Kristoff, eerste keer dat de naam valt in de ploegleidersauto. Het blijft toch wel een renner om rekening mee te houden. Geen 5 sterren favoriet maar toch zal Kristoff altijd 2 sterretjes achter zijn naam krijgen. Gaviria is misschien wel die 5 sterren favoriet. Wat goed is komt snel wordt vaak gezegd. Dit past volledig bij Gaviria. Amper 22 jaar en al 1 van de topfavorieten in Milaan-Sanremo. Sterk! Wordt nog lastig hem er af te krijgen. Ondanks deze 2 tempobeulen die nu mee de kop trekken duurt het toch nog enkele heuvels voor ze terug opgeraapt worden. Pas aan de voet van de Cipressa zien we ze terug na een harde achtervolging. Al onze renners hangen er nog aan, in een peloton van een 120 tal renners.

Nu wordt het pas echt spannend. Cipressa is altijd een punt waar de schaduwfavorieten naar voor komen. En het is ook een punt waar wij de snelheid nog verder gaan optrekken. Door het uitvallen van Pelizotti zal Boaro nog effe moeten volhouden. Na 260 km werken moet hij nog effe het tempo 3 km verder optrekken. En dat doet hij ook gewoon, sterk! Na 3 km Cipressa moet hij wel afhaken maar dat was natuurlijk ingecalculeerd. Ook Bozic zijn we al kwijt. De rest volgt nog makkelijk. Steeds meer mensen moeten afhaken en dat is het punt dat Dumoulin doortrekt. Plan Matthews of toch voor zijn eigen? Niemand kan volgen of wil volgen. Mij lijkt het dat de personen die eventueel zouden kunnen volgen het nog te vroeg vinden en wachten op de Poggio. Wij houden ons aan het plan en gaan ons niet vergalopperen. Plan is nog altijd duidelijk, zoveel mogelijk mensen er af krijgen. Dus nu is het aan Visconti om tempo te maken. En dat gaat nog een stukje hoger dan het al ging in het peloton. Het peloton wordt sterk uitgedund nu, Visconti is dan ook gewoon een hele goede renner op dit soort heuvels. Een greep van de sprinters die we al kwijt zijn: Bouhanni, Debusschere, Ewan, Cavendish, Lobato, Viviani, Van Poppel en Modolo. Toch wel enkele onverwachte namen en allemaal mannetjes met sterretjes achter hun naam deze morgen. Boven op de Cipressa zitten we nog met 60 man samen met 5 mannen van ons.

Dumoulin blijft doorstomen maar dat beseft iedereen hier wel. Het tempo ligt hoog en wij houden ons even op de achtergrond. De heuvels, daar ligt onze sterkte. Poggio nu, le moment supreme! Dumoulin is sterk maar tegen de verzamelde macht kan hij niet op, 10 seconden aan de voet van de Poggio is niet genoeg. Gasparotto en Visconti houden nu het tempo hoog, heel hoog. Dit kunnen nog heel weinig mensen volgen. Bonifazio moet er ondertussen af, jammer maar helaas. Even later zien we Bole lossen. En dat is minder, dat was onze lead-out man voor Colbrelli. Dat wordt straks een ander plan verzinnen. Nog 1 kilometer van de top. Colbrelli volgt nog en ook Gasparotto en Visconti hebben nog over. Zo te zien gaan we met 3 man over de top gaan, wat ook nog prima is. Qua sprinters zitten we nog met Gaviria, Sagan, Matthews en Degenkolb. Vooral van Gaviria hebben we schrik maar zo te zien gaan we hem er niet afkrijgen. Dan maar hopen dat Sonny sterk genoeg is om hem er af te sprinten.

En dan plots toch, aanval! We waren eigenlijk allemaal al een beetje op die aanval aan het wachten. Greg Van Avermaet alsof het op bestelling is. En daar zaten meerdere mensen op te wachten. Sagan, Gilbert en Kwiatkowski direct op het wiel en dit is ook het moment dat wij moeten reageren. Dit kunnen we niet laten lopen, dit is een groep die makkelijk tot de finish kan blijven. Dus laten we direct Gasparotto en Visconti meer gas geven. En dat heeft enkele verrassende slachtoffers. Gaviria, het jonge Colombiaanse toptalent, krijgt een enorme klop van de hamer. Dit is wel duidelijk, Gaviria gaat Milaan-Sanremo dit jaar nog niet winnen. Verder hebben we nog een groepje van 25 man op de top. Daarbij naast Gasparotto, Visconti en Colbrelli ook nog Matthews, Hagen en Swift als belangrijkste snelle mannen. Sagan rijdt samen met de 4 nog enkele seconden voorop maar die pakken we wel terug. Samen met Sunweb die nog Dumoulin en Geschke hebben houden we het tempo hoog en halen we ze terug. Nu is het rijden en wachten op de sprint.

Nog 1 km. We zien een groepje van 10 man aansluiten aangevoerd met Stuyven en Degenkolb. Nog een sprinter om mee rekening te houden helaas. Maar dan een enorme verrassing in de ploegleiderswagen. Niccolo roept op en vertelt dat hij terug is. Blijkbaar heeft hij de Poggio op eigen tempo gereden en zo toch nog kunnen terugkeren. Geweldig! We besluiten een nieuwe tactiek te hanteren en gaan proberen in te spelen om het impulsieve manier van rijden van Sagan. Gasparotto en Visconti blijven rijden tot 500 meter van de finish, waarna ze het laten stilvallen. Ondertussen houdt Bonifazio snelheid aan waarna hij al op 350 de sprint aanzet. Sagan gaat te omstuinig te werk en springt direct op het wiel, waar natuurlijk Colbrelli in zit. Bonifazio trekt de sprint verder aan waarna Colbrelli vanuit het wiel van Sagan springt en wint. Ik geef toe, het is een redelijk gek plan die afhangt van zo enorm veel factoren dat alles moet juist lopen om enige kans op slagen te hebben. En ik zou het zelf niet geloven mocht ik het niet gezien hebben maar dat was dan ook exact wat er gebeurde. Colbrelli die wegsprint uit het wiel van Sagan en met een wiellengte wint van Matthews. Sagan die te ontstuimig is en direct naar Bonifazio springt. Niemand die overpakt nadat Gaspa en Gio stoppen met trappen. Alles liep juist. Maar boven alles is nog maar eens bewezen dat Milaan-Sanremo toch vaak gewoon een loterij is. En dat Colbrelli op weg is om een echte topper te worden. Zie jullie terug in de Amstel.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Deel dit bericht op: diggdeliciousredditstumbleuponslashdotyahoogooglelive

Verhaal: Milaan-Sanremo met de Bahrein Merida ploeg :: Commentaren

Heerlijk stukje Glenn!

Leuk om te lezen!
Nice, hoor je het zo vertellen met zwaar West Vlaams accent. Zou leuk zijn als het zo liep!
Ik zou ook eentje kunnen schrijven voor RvV en PR. Doen of niet? Andere aanpassingen die beter dan kunnen?
Als je het leuk vindt zeker doen,  ik vind het leuk om te lezen.
 

Verhaal: Milaan-Sanremo met de Bahrein Merida ploeg

Terug naar boven 

Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Wielerpoules :: Wielrennen :: Blog :: Voorbeschouwingen-
Ga naar: